|
Verbeter de wereld, begin met een ei |
||||||
| Succesvolle
open dag
De open dag in het kader van de landelijke week van het platteland bij pluimveebedrijf Juliushof is zeer succesvol verlopen. Het enthousiaste, gastvrije echtpaar Jan en Tinie Hol heeft op hun moderne, diervriendelijke bedrijf vele tientallen gasten kunnen begroeten. De bezoekers kunnen de vrolijk kakelende kippen in de moderne volièrestal en op het scharrelveld bewonderen. Met eigen ogen kunnen ze zien hoe de dieren vrij naar buiten kunnen lopen of in de stal in volledige vrijheid een eigen plekje uitzoeken. Het enthousiaste echtpaar geeft open en deskundig antwoord op alle vragen van de vaak verbaasde en aangenaam verrastte bezoekers. Bezoekerscentrum In een gedeelte van de voormalige koeienstal is een bezoekerscentrum ingericht. Hier worden de gasten met gratis koffie, cake en een eierhapje ontvangen. Op een beeldscherm wordt een videofim vertoond die een beeld geeft van de dagelijkse gang van zaken op het bedrijf. Voor de kinderen is er limonade en zijn er kleurplaten, ballonnen en vlaggetjes als ze uitgekeken zijn op de kippen. Nieuwe aanpak Toen duidelijk werd dat geen van de kinderen het bedrijf over wilde nemen besloten Jan en Tinie het boerenbedrijf anders aan te gaan pakken. Het vooral op melkvee gerichte bedrijf werd geheel afgebouwd en in plaats hiervan werd een modern pluimveebedrijf opgezet. Jan Hol: "We werden wat ouder en we zagen dat het melkveebedrijf op den duur te zwaar voor ons zou worden. Omdat we nog niet helemaal wilden stopten hebben we besloten om dit te gaan doen en we hebben geen spijt van dit besluit."
Volierestal In de visie van Jan en Tinie was een conventioneel pluimveebedrijf met legbatterijen uit de tijd. Zij kozen twee jaar terug voor de toen nog splinternieuwe volièrestal. Jan Hol: "De legbatterij was toen ook al volop in discussie en er waren al geluiden dat deze verboden zou worden. Bovendien stond het idee van een volièrestal dichter bij onze opvattingen over veehouderij." In een volièrestal zijn verschillende etages gebouwd waarop legnesten en zitplaatsen voor de kippen aangebracht zijn. De dieren kunnen vrij door de stal bewegen en kunnen, als ze dat willen, ook naar buiten. In de winter, als het buiten te koud is kunnen ze naar een beschutte uitloopstal. Natuur naast moderne technologie Een volièrestal sluit aan op de natuurlijke behoeften en gewoonten van de kippen. Een kip scharrelt graag wat rond. Dit kan, zowel binnen als buiten. Het is prachtig om te zien hoe de beestjes tevreden kakelend hun kostje bij elkaar scharrelen. Als er gevaar dreigt wil een kip, zoals elke vogel, de hoogte in omdat haar dat een gevoel van veiligheid geeft. Slapen doen ze ook liever niet op de grond. In een volièrestal is dit, in tegenstelling tot een scharrelstal, mogelijk. De beesten zijn niet gekortwiekt en kunnen dus de "de hoogte in", ook al moet u zich van de vliegkunst van een kip niet al te veel voorstellen. De kippen kunnen in de nok van de stal zelfs op stok en doen dit in de praktijk ook massaal. De moderne techniek wordt gebruikt om het de boer wat gemakkelijker te maken. Voer wordt via voederbanden aangevoerd en de gelegde eieren worden met een band naar de raapplaats gevoerd. Ook de mest wordt met transportbanden afgevoerd. De mechanisatie maakt het mogelijk dat Jan en Tinie ruim 7400 kippen diervriendelijk kunnen verzorgen.
De kip: een dier met menselijke trekjes Veel bezoekers tonen zich verbaasd over de menselijke trekjes die kippen hebben. De dieren zijn erg op mensen gesteld. Als Jan of Tinie zich tussen de dieren begeven worden ze onmiddellijk omgeven door honderden dieren. Het lijkt of ze allemaal de aandacht van hun "baas" willen. Aan regen hebben ze, net als mensen, een hekel. Betrekt de lucht en gaat het er dreigend uitzien dan trekken de meeste naar binnen. (Een enkeling niet, maar dat zie je bij mensen ook wel.) Bij gevaar waarschuwen ze elkaar door druk gekakel en zoeken beschutting. Dat kan binnen zijn, maar als dat te ver weg is zie je ze ook schuilen onder een boom. Kippen zijn erg nieuwsgierig. Omdat ze absoluut niet bang zijn voor mensen, zie je ze samendrommen bij de bezoekers die zich dicht bij het hek van de ren begeven. Een minder prettige eigenschap, maar ook mensen niet vreemd, is dat ze kunnen pesten. In dit gedrag ligt de oorsprong van uitdrukking "de pik op iemand hebben." Er zijn ook verschillen. In tegenstelling tot de meeste mensen gaan de kippen vroeg "op stok" en staan ze ook vroeg weer op om "aan het werk te gaan." Tinie Hol: "Elke ochtend om zeven uur moeten we al aan de slag om eieren te rapen, want dan zijn al volop in de weer geweest." Een kip op de Juliushof legt ongeveer 330 eieren per jaar, dus ongeveer elke dag een ei.
Strenge mesteisen Uit een milieuoogpunt worden aan een pluimveehouderij zeer strenge eisen gesteld. Het bedrijf van Jan en Tinie Hol is zestien hectaren. Daardoor hebben ze voldoende mestrechten voor de ruim 7400 kippen die ze houden. Tinie Hol: "Bij deze hoeveelheid worden er door de mest evenveel mineralen toegevoegd als er door het gewas (hooi)gras) vanaf gaat. De mineralen blijven dus in balans en er is geen gevaar voor het grondwater of verzuring. Ook in dit opzicht voldoet het bedrijf aan alle eisen en is het niet milieubelastend." Zouden ze nog meer kippen hebben dan moesten ze elders rechten bijkopen of de mest duur laten verwerken. Dit is economisch niet haalbaar. De mest is droog en erg goed bruikbaar voor bv. de druiventeelt. Maar om hem bij de wijnboeren te krijgen vormen de hoge transportkosten en bureaucratische barrières een probleem.
|
|
|||||