Start seizoen 2005/6 Rode Kruis Welfare
Veel waardering voor mevr. Laurant en haar vrijwilligers

Heel gewoon, maar toch eigenlijk niet

 In Boven Leeuwen zijn er, buiten de vakantieperiode, wekelijks activiteiten voor de doelgroep in het Rode kruisgebouw. 

Maar dit zijn niet de enige activiteiten. Hulp bij de bijzondere gebeurtenissen in de verzorgingshuizen zoals o.a. St. Nicolaas, Kerst, Nieuwjaars, carnavals en Paasvieringen. Koffie voor de bezoekers aan de avondwake voor overleden bewoners van de verzorgingshuizen. Vele andere activiteiten die een stukje extra kleur geven aan het bestaan van mensen die hiervoor op de hulp van anderen aangewezen zijn. Activiteiten die een stukje afleiding, ontspanning en sociale contacten brengen. In de ogen van de vrijwilligers heel gewoon, maar in een maatschappij waar voor elk akkefietje betaald moet worden zijn de honderden uren die hiervoor jaarlijks volkomen belangeloos beschikbaar gesteld worden dit natuurlijk niet.

Opening seizoen

Lovende woorden van Riet Laurant voor Tonny Meijer, tien jaar vrijwilliger van Rode Kruis Welfare Dreumel Wamel. Een vertroud gezicht in verzorgingshuis De Hey-Acker in Beneden Leeuwen

De club houdt zijn "eigen broek op". Ze krijgen geen subsidies, maar zorgen met een bazaars in de dorpen voor hun eigen inkomsten. Traditiegetrouw wordt na de zomervakantie het seizoen opnieuw geopend. Het is een oude traditie, maar eigenlijk is het de laatste jaren geen heropening omdat de vrijwilligers, althans in Huize De Hey-Acker, ook in de vakantie gewoon doorgaan. Maar de heropening is een mooie gelegenheid om even bij het werk stil te staan en terug te kijken. Bij deze bijeenkomst worden is er even aandacht voor de jubilarissen en dit is goed. 

Zo ook deze dag. Mevrouw Tonny Meijer is 10 jaar actief als vrijwilliger en krijgt naast waarderende woorden en een bloemetje een oorkonde en de Rode Kruis herinneringsspeld. De heer Jan Bronmans stopt na 15 jaar als vrijwilliger van het Rode Kruis Welfare, maar was helaas verhinderd om het afscheidspresentje persoonlijk in ontvangst te nemen. 

Mevrouw Riet Laurant, coördinatrice vrijwilligerswerk en feitelijk leidster van de vrijwilligers heeft twintig jaar deze functie vervuld en doet een stapje terug. Ze draagt de functie over aan Nellie van Eck, maar neemt geen afscheid van het Welfarewerk. Als "gewoon" vrijwilliger blijft ze actief in De Hey-Acker.

Twintig jaar met grote veranderingen

Aanvankelijk werd er veel aan handwerken en hobbies gedaan. Bewoners en ouderen helpen bij het breien, borduren en haken. Maar het door het beleid om ouderen zo lang mogelijk hun zelfstandigheid te laten houden, o.a door aangepaste woningen, thuiszorg en diensten als 'tafeltje dekje" is de leeftijd waarop mensen naar een verzorgingshuis gaan steeds hoger geworden en is handwerken voor de meeste bewoners tegenwoordig te hoog gegrepen. 

Op toneel en muziekavonden en andere evenementen die de verzorgingshuizen organiseren voor de bewoners zorgen de vrijwilligers dat bewoners die daar behoefte aan hebben, bv. omdat ze slecht ter been zijn, van en naar recreatieruimte geholpen worden .

De Kerstman op bezoek bij De Hey-Acker. Hij zorgt voor de presentjes, de Welfare vrijwilligers helpen, zonodig, de ouderen naar de recreatiezaal en schenken koffie en een drankje. een van de vele activiteiten voor een stukje extra afwisseling, gezelligheid en ontspanning.

Verder verzorgen de vrijwilligers op deze avonden de koffie en natje en droogje voor de aanwezigen. Met Kerstmis en Pasen worden Kerst en Paasstukjes gemaakt en natuurlijk kan  St. Nicolaas, als hij de verzorgings- huizen bezoekt ook  wel de hulp van de vrijwilligers gebruiken. Kortom, de vrijwilligers van Rode Kruis Welfare staan altijd klaar voor dat stukje werk dat wat extra afwisseling, sociale contacten en gezelligheid haalbaar maakt.

Een stukje waardering van de bewoners van de Hey-Acker voor het welfarewerk. Namens de cliëntenraad, overhandigt mevr. Lies van Kerkhof (rechts) en bloemetje aan mevr. Laurant.

Een druk baasje

Veel waardering voor het werk van de vrijwilligers en, op deze speciale dag, vooral mevr. Laurant. De heer Rein van Sommeren, van Rode Kruis Deumel Wamel herinnert aan de duizenden uren die mevrouw Laurant aan het werk besteedt heeft. De organisatie van de soosmiddagen, de zorg voor de toko en de handwerkartikelen, de jaarlijkse bazaars en de honderden dingen die altijd weer geregeld moeten worden om alles op rolletjes te laten lopen. Terecht ontving ze hiervoor vorig jaar van de onderscheiding "Vrijwilliger van het jaar in West Maas en Waal." 

De  heer Rein van Sommeren, voorzitter van Rode Kruis Dreumel Wamel, biedt mevr. Laurant een oorkonde aan voor twintig jaar leiding en coördinatie van het Welfarewerk.

Waardering, bloemen en cadeaubonnen van de welfarevrijwilligers, van de cliëntenraad, namens de bewoners van De Hey-Acker en van het kaartclubje op de soosmiddagen. Allemaal met veel waardering en toch ook een stuk ongeloof. Niemand kan zich echt voorstellen dat deze bezige bij, dit drukke baasje, het echt rustiger aan gaat doen. Sommigen geloven hier alleen in als ze haar energie op andere zaken kan richten: kleinkinderen en er op uit met haar man.

Applaus in de zaal voor mevrouw Laurant.

De man achter de vrouw

Achter elke succesvolle man staat een vrouw. Achter Riet Laurant staat haar man Albert. Hij is de stille kracht achter Riet. Zonder er aandacht voor te vragen verzorgt hij de administratie van Rode Kruis welfare, beheert de kas, verzorgt de correspondentie, is chauffeur en, soms, sjouwerman en bij activiteiten altijd op de achtergrond aanwezig voor welke hulp er ook maar nodig mag zijn. Het is, gelukkig, niet volledig onopgemerkt gebleven zijn er lovende woorden voor de man achter de vrouw in de schijnwerpers.

De "Nol en Riet show"

De heer van Dijk, directeur van SIVOZ, de stichting waaronder o.a. De Hey-Acker en Huize Henricus vallen had voor deze gelegenheid kans gezien tijd in zijn agenda vrij te maken.

De "Nol en Riet show." Geroutineerder dan Walden en Muizelaar brengen ze een flitsende show. Pas als van Dijk haar "een bloem waarop we trots zijn" noemt moet ze even naar woorden zoeken. Maakt niet, want de zaal onderstreept Van Dijk's woorden met een daverend applaus. 

Als een volleerd showmaster probeerde hij Mevr. Laurant uit de tent te lokken. Maar geen probleem: Riet Laurant staat haar mannetje en gevat dient ze Nol van Dijk van repliek. 
Nol van Dijk: "Je neemt toch afscheid. Waarom dan toch vanmiddag weer alles regelen?" 
Riet Laurant: "Wat moest ik anders? Jij was er toch nog niet." (Van Dijk was te laat aanwezig voor zijn bijdrage.) 
Een leuk, spontaan geïmproviseerd showtje dat door iedereen gewaardeerd werd.

In de show van Van Dijk, verborgen onder de vrolijke kwinkslagen, zat ook een diepere boodschap. Hij herinnerde eraan hoe mevr. Laurant geworsteld heeft met haar gezondheid, maar tegelijkertijd met een geweldige wilskracht en doorzettingsvermogen, doorgegaan is met haar vrijwilligerswerk. Goed voor het welfarewerk, goed voor de mensen waarop het werk gericht is en, uiteindelijk, ook niet verkeerd voor de mevr. Laurant. Het hielp mevr. Laurant om met haar ziekte en habndicap te leven. In de woorden van Van Dijk: "kijk eens wat hier staat: een stralende vrouw, een bloem waarop we trots zijn."
Hiermee raakt hij de kern van het vrijwilligerswerk: je doet iets voor een ander, maar het doet ook iets voor jezelf.

De gaande en komende coördinatrice van Rode Kruis Welfare.
Nellie van Eck-van Rossum (links) neemt het stokje over van Riet Laurant-Thijssen.

Rode Kruis, SIVOZ en noord-west Maas en Waal kunnen trots zijn op mevr. Riet Laurant en haar Welfarevrijwilligers. Zelf vinden ze het werk dat ze doen heel  gewoon, maar het is werk waar we als samenleving niet meer buiten kan. Het gaat om belangstelling en hulp voor elkaar, zonder gewin en zonder bijbedoelingen. Dat maakt het bijzonder. 

Meer foto's 

Samen met haar zus Henny, met in de arm een geweldige boeket bloemen, bekijkt Tonny Meijer-Luijpen de oorkonde voor tien jaar vrijwilligerswerk bij Rode Kruis Welfare.