| Terwijl de meeste musea klagen over gebrek aan
belangstelling lukt het Streekmuseum Tweestromenland om jong en
oud in grote getale binnen te krijgen. Rond de driehonderdvijftig
bezoekers op een gewone zaterdagmiddag in oktober! Nou ja, de
zaterdagmiddag is misschien gewoon maar het zeker museum niet. Het
bruist van activiteit.
Hoe leg je uit wat oude ambachten zijn? Het streekmuseum weet
hoe je dat het beste aan kunt pakken.. Laat vaklui, die hun vak
tot in de vingertoppen beheersen, voordoen hoe je een mand vlecht
of een kleedje kantklost en daag de jeugd uit het zelf ook een
eens te proberen. Dan wordt het een heel ander verhaal. |
Kantklossen: zo maat men met
eenvoudige hulpmiddelen de mooiste kantwerken. |
Dan zie je gespannen gezichtjes en geconcentreerde
pogingen om ook in de vingers te krijgen. Hee, dat is best moeilijk, maar
tegelijkertijd ook ontzettend leuk als het lukt. En het museum gaat leven!
Zo maakten ze dus vroeger al die mooie dingen die je hier in het museum
ziet. Zonder elektrische machines en computers, maar gewoon met de hand en
met van vader op zoon en moeder op dochter over gebrachte kennis en kunde.
Zo verenig je het nuttige en aangename. Degelijke, nuttige
gebruiksvoorwerpen, die door een kunstzinnige aanpak een stukje schoonheid
en kleur in en grauwe wereld brachten. Dit is geschiedenis die je zelf
beleeft, niet geschiedenis die over je uitgestort wordt.
Gerrit Kistemaker houdt in
echt "Maos en Woals" een eeuwenoude traditie in ere. Hoe
kunnen we bereiken dat dit niet verloren gaat? |
Maar er is deze dag nog meer. Een zaal met twintig,
dertig mensen die die geboeid luisteren naar geboren verteller
Gerrit Kistemaker. In de tijd zonder tv en radio werd zo het
nieuws overgebracht. ook oude anekdoten en verhalen werden
zo van generatie op generatie overgebracht.
Gerrit Kistemaker houdt deze eeuwenoude traditie in leven en
hij is een meester in dit genre.
Dit is nog echt "Moas en Woals" dialect en het valt
op hoe mooi het is en hoeveel uitdrukkingskracht het heeft. Hoe
kan voorkomen worden dit dit verloren gaat? Je kunt het natuurlijk
opnemen en bewaren, maar dat bedoel ik niet. Je moet zorgen dat er
in komende generaties nog steeds mensen zijn die het perfect
beheersen en die op hun beurt deze vaardigheid weer over kunnen
dragen op een volgende generatie. |
Er wordt geschilderd onder leiding van Fienie
Hendriks en overal zijn kinderen druk in de weer met het vinden van
antwoorden op de prijsvraag waaraan ze mee kunnen doen. Niet alleen
leerzaam voor de kinderen , maar misschien nog wel meer voor de ouders en
grootouders die hard moeten werken om hun status als deskundige en
geschiedeniskenner niet te verliezen. "Opa, hoe grote beesten, die
vroeger hier leefden?" Ga je wel even af als een gieter als je het
antwoord niet weet. Dus rent opa van zaal naar zaal om eerder dan
kleindochter het antwoord te vinden. Leuk, leerzaam en het houdt je
jong.
Trots wordt geposeerd bij het zojuist
geschilderde kunstwerkje
Voor voorzitter Arnold de Kock en zijn vrijwilligers
een drukke dag. Van de de in totaal 85 vrijwilligers die het
streekmuseum heeft zijn er deze deze dag een vijftiental gerekruteerd.
Ze zorgen dat alles op rolletjes loopt. Van koffie en broodjes
voor de mensen die de oude ambachten en andere demonstraties
verzorgen, tot de vrijwilligers die de honderden bezoekers
ontvangen en advies geven en de bemensing van de
museumwinkel met boeken en tijdschriften over de streek.
"Er staat buiten iemand buiten in een rolstoel. Hoe moet ik
dat aanpakken?" vraagt een vrijwilliger aan Arnold de Kock.
"Wacht even, dan zoek ik iemand die je kan helpen met de
lift" en weg is hij. Even later, als hij terug is:
"Gelukkig hebben nu nog een lift. Ik vraag me alleen af hoe
lang nog," hiermee doelend op de huisvestingsproblemen van
het museum. |
De volle gangen en zalen van
het museum betekenen handen vol werk voor de vrijwilligers van het
Streekmuseum. |
Eigenlijk zou dit geen zorg mogen zijn. Maas en Waal moet
trots zijn op dit streekmuseum. Gerund door vrijwilligers uit de hele
streek. Met een geweldige, nog steeds groeiende, en kundig beheerde
collectie waarop menig museum met een professionele staf jaloers kan zijn.
Een club die, zoals ook op deze dag weer blijkt, vol zit met ideeën en
initiatieven en op een speelse, verrassende, natuurlijke wijze over weet
te brengen wat geschiedenis is. Dit moet centraal staan en niet de nu al
jaren durende zorg of ze straks nog een dak boven hun hoofd hebben.
Expositie
water in Tweestromenland
Veel
belangstelling Open Monumentendag 2001
Open
Monumentendag: een bezoekje in 1938
Kunst
en cultuurroute 2005
Website Tweestromenland:
www.museumtweestromenland.nl
Vader met zijn zoons artistiek in de
weer.
Punniken. Met eenvoudige hulpmiddelen
en materialen maak je een prachtig snoer.
Maria van Wamel van het Streekmuseum legt uit hoe het moet. Niet echt
moeilijk, maar je moet wel opletten. De spanning en concentratie straalt
van het gezicht.
Dit is geen geschiedenis leren, maar geschiedenis beleven.
MaasWaalWeb,
22 oktober 2006
|
|
|