Aftrap restauratie St. Alphonsus: wonderen de wereld nog niet uit

Restauratie kerk Beneden Leeuwen
Officiële aftrap restauratie St. Alphonsus: wonderen de wereld nog niet uit

Er was aangekondigd dat er een bijzondere gebeurtenis te verwachten was, maar dat er een klein wonder zou gebeuren had toch niemand verwacht. Maar dat was wat er gebeurde.
St. Alphonsus, de patroon van de kerk in Beneden Leeuwen, daalde uit de hemel neer om zijn bijdrage te leveren aan de aftrapbijeenkomst voor de restauratie van de kerk.

De heilige houdt de gang van zaken in zijn parochie goed bij. Meteen na de bouw van de kerk was het nog even sappelen om de bouwkosten bij elkaar te krijgen, maar daarna brak er een periode van bloei aan. Het benedeneind van Leeuwen, met weinig fantasie Beneden Leeuwen genaamd, groeide als kool. Eerst dankzij de werf van Meier en later door de meubelfabrieken er die uit de grond schoten als grassprieten in de lenteregen.

De H. Alphonsus, patroon van de kerk in Beneden Leeuwen heeft even de hemel verlaten om de gelovigen in zijn parochie te feliciteren met de aftrap van de restauratie van zijn kerk.

Voor de kerk betekende dit dat er klanten genoeg waren, zelfs zoveel dat de pastoor plaatsen tekort kwam. Op zondagmorgen waren er drie missen en nog waren er gaan plaatsen genoeg. Plaatsen in de kerk werden verpacht zodat de pastoor zeker was van zijn inkomsten. De voorste rijen van het middenschip waren het duurst, dus daar zaten de burgemeester, de kerkmeesters,de fabrikanten, de dokter en de rijkste boeren. St. Alphonsus kan niet nalaten op te merken, dat er op deze dag, op dit punt niet zoveel veranderd is.

Drukte op het Kerkplein. De kerk, die aanleiding was om van het
beneden en boveneind van Leeuwen twee dorpen te maken
is nog steeds het kloppend hart van het dorp.

De kerk zit dan wel niet meer vol, maar volgens burgemeester Steenkamp betekent dit niet dat hij onbelangrijk is. Integendeel. De kerk is het hart van het dorp en zal dat ook blijven. Een levend hart want dat bewijzen wel de bijdragen van de inwoners bijgedragen voor de restauratie. Maar de kerk zit best ook nog wel vol. Bij huwelijken en, met een sterk vergrijzende bevolking, steeds vaker bij uitvaarten en avondmissen. Dan blijkt het dorp nog steeds een echte gemeenschap waarin lief en leed gedeeld wordt.

De burgemeester resumeerde ook nog eens de moeilijke weg van de restauratie. Na wat aarzelen, de kosten vormden een huizenhoge last voor de parochie, werd duidelijk dat nog langer het probleem voor zich uitschuiven niet verantwoord was. Door lekkages dreigde de schade aan het gebouw steeds sneller groter te worden en daarmee een restauratie onbetaalbaar. Een restauratiecommissie werd gevormd om het project op de rails te krijgen.

Je kijkt het er niet aan af, maar deze kerk heeft in zijn 110 jarige bestaan nog nooit een grote onderhoudsbeurt gehad. Nu is het echt nodig. Na deze grote beurtkan de kerk er weer 100 jaar tegen.

De kerk was al een rijksmonument en kon daarmee in principe aansprak maken op een bijdrage van 70% in de restauratiekosten. Maar het verkrijgen van een bijdrage bleek een moeilijk traject. De rijksdienst die het potje beheert voor deze bijdragen heeft een beperkt budget en er zijn in Nederland erg veel monumentale gebouwen met achterstallig onderhoud. Allemaal hebben ze sterke argumenten waarom ze het eerst geholpen moeten worden en een paar keer viste de St. Alphonsus achter het net. Pijnlijk, want het verval van de kerk ging door en de opknapkosten dreigden steeds hoger te worden.

De redding kwam uiteindelijk uit een andere hoek. Toen door de crisis een hoge werkeloosheid dreigde ging de provincie Gelderland alle potjes die men had, maar niet gebruikte, bij elkaar schudden om met het geld dat dit opleverde werkgelegenheid te scheppen. Bij het verdelen van dit potje werd de St. Alphonsus, waarvoor complete plannen klaar lagen, niet vergeten en werd de restauratie financieel haalbaar. Er is nu financieel nog een gat van euro 200.000,--. Dit dichten wordt haalbaar geacht.

Pastoor Van der Maazen: een parochie is meer dan de stenen. De kerken moeten een huis zijn waarin een hechte, duurzame gemeenschap zich bij God thuis voelt.

Bij de woorden van pastoor Van der Maazen lag het accent meer op de kerkelijke gemeenschap. Ook hier grote veranderingen. Door enerzijds ontkerkelijking en anderzijds een priestertekort is het niet meer haalbaar dat elke parochie nog een eigen priester heeft.

Van der Maazen is pastoor van de acht dorpen in West Maas en Waal en moet deze bedienen met de hulp van twee kapelaans en een diaken. Maar de pastoor heeft ook acht kerken, acht kerkbesturen, meer dan acht kerkkoren en acht dorpen waar kinderen voorbereid moeten worden op de Eerste H. Communie en het Vormsel. Gelukkig heeft de kerk nog heel veel vrijwilligers die willen helpen bij al het werk, maar parochie West Maas en Waal is een complexe organisatie met een vracht werk voor de pastoor en zijn pastoraal team..

Hier komt nog bij dat Beneden Leeuwen het laatste jaar wat extra zorg vroeg. Er waren wat problemen met het kerkkoor. Maar dat lijkt weer opgelost. Het nieuwe koor Con Dios presenteerde zichzelf deze middag en werd beloond met een krachtig applaus. Er is ook weer een kinderkoor. De restauratiecommissie heeft het merendeel van het benodigde geld binnen en bruist van ideeën en plannen. Van der Maazen heeft het nog steeds razend druk maar de slapeloze nachten over Beneden Leeuwen zijn gelukkig voorbij.

Het deed Van der Maazen ook plezier dat hij de winnaar van de glas-in-lood wedstrijd van de kinderen van De Leeuwe.kuil bekend mocht maken. Zoveel werk, zo goed, dat de jury bijna geen keuze kon maken uit de 230 inzendingen. Maar... de winnaar is : Abe Koolhout. Zijn ontwerp is maakbaar, met mooie kleuren in een perfecte balans, een sprekende compositie en het heeft een boodschap. Voor de winnaar was er een envelop met inhoud en gloort er eeuwige roem want zijn ontwerp wordt gebruikt voor een van de gerestaureerde ramen van de kerk. Iets om naar uit te kijken.

Een envelop met de prijs voor Abe Koolhout. Maar de mooiste beloning is natuurlik dat straks zijn "raam" als echt glas-in-lood raam schittert in de gerestaureerde kerk.

Bert Visser sprekend namens de restauratiecommissie

Bert Visser sprak namens de restauratiecommissie. Het benodigde geld bijeenschrapen is een geweldige klus die nog lang niet klaar is. De grote bedragen zijn binnen, maar zoals zo vaak: de laatste loodje wegen het zwaarst. Wat dit betreft herhaalt de geschiedenis zich. Pastoor De Weerd, de eerste pastoor van het Benedeneind, moest hel en verdoemenis preken en splinters van de preekstoel slaan om de laatste dubbeltjes bijeen te krijgen. De restauratiecommissie zal ze met andere methoden bij elkaar moeten schrapen, maar gemakkelijk zal het evenmin zijn. Al hoewel: in Maas en Waal zeggen ze dat in Lauwe alles kan, dus waarom zou het deze keer niet lukken?

Ja waarom niet. Terwijl burgemeester Steenkamp slapeloze nachten heeft door de bezuinigingen als gevolg van de crisis slaapt de restauratiecommissie juist beter omdat het geld binnenkwam door de crisis. Een wonder. Trouwens, de verschijning van de H. Alphonsus is eveneens een wonder. En dat Leones niet gedegradeerd is? Dat is een wonder dat ze zelfs in de hemel niet begrijpen. We willen maar zeggen: de wonderen zijn de wereld nog niet niet uit. Die laatste twee ton van de restauratiecommissie: "Da kum ok wel."