MaasWaalWeb - Webkrant voor Maas en Waal

Maas en Waal neemt dit weekend afscheid van twee zorgzame parochieherders. In Boven Leeuwen neemt pastoor Joop Stolk (77), na al eerder afscheid genomen te hebben van de Beneden Leeuwen ook afscheid van zijn parochianen in Boven Leeuwen. In Appeltern neemt pastoor Frans Vester (78) afscheid van de parochianen in Altforst en Appeltern.

De St. Donatuskerk, Altforst waarvan Frans Vester 13 jaar pastoor was.
In totaal was Frans Vester bijna 15 jaar actief in Altforst en Appeltern.

Het vertrek van deze herders sluit, in een aantal opzichten een fase in het rijke Roomsche Leven af. Als kinderen uit diep religieuze katholieke gezinnen gaven zij gehoor aan de priesterroeping. Hiermee tevens het celibaat accepterend om zich volledig aan het priesterschap te kunnen wijden. Een keuze die we ons tegenwoordig bijna niet meer voor kunnen stellen.

Terwijl de kerk vanaf de zestiger jaren van de vorige eeuw in een draaikolk van veranderingen te recht kwam, bleven zij trouw aan hun roeping. De zorg voor de kudde, kenmerkend voor een echte herder, bleef voor hun centraal staan. Standvastig, vastberaden en met een onvoorstelbaar plichtsbesef.

Terwijl heel Nederland zich druk maakt over een mogelijke verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd tot 67 jaar, hebben deze mensen, beiden ver over de zeventig jaar, nog dag in dag uit zorg gedragen voor hun parochies. Pastoor Vester las, week in week uit vier missen in Appeltern en een in Altforst.

Kerk Beneden Leeuwen waarvan pastoor Stolk, evenals in Boven Leeuwen ruim 6 jaar actief was.

Pastoor Stolk las tot vorig jaar in het weekend twee missen in Beneden leeuwen en twee in Boven Leeuwen. Pas vorig jaar is dit, wegens gezondheidsproblemen, terug gebracht naar één mis in elke parochie. In de kerkelijke dagen, rond Kerstmis en Nieuwjaar, de Goede Week en Pasen werden dit er meer dan het dubbele aantal. Hierboven op kwamen nog huwelijksmissen, uitvaarten, Eerste H. Communie, H. Vormsel en de kerkelijke feestdagen rond het jaar.

Een dagtaak op zich. Maar hier bleef het niet bij. Misschien nog wel belangrijker is het ziekenbezoek en het tijd maken voor mensen die vastgelopen zijn en, vaak ten einde raad, aankloppen bij de pastorie.

Zwaar was vaak ook de leiding van de parochie. Door de ontkerkelijking liepen (en lopen) de inkomsten terug, terwijl de kerken ook niet ontkomen aan de kostenstijgingen. De doorlopende zorg de touwtjes aan elkaar geknoopt te krijgen. Vaak te koste van hun eigen inkomsten. Wie weleens een pastorie bezoekt, wordt getroffen door de soberheid.

Pastorie en kerk Appeltern. Pastoor Vester woonde een de pastorie naast de kerk.

Pastoor Stolk bracht een groot deel van zijn leven door in Frankrijk waar hij o.a. werkte in het pastoraat in de grote Franse havanstad Marseille. Hij gaat na zijn vertrek uit Maas en Waal terug naar Frankrijk. Niet om te rusten, maar om de zorg op zich te nemen van 24 parochies in de Auvergne. Pastoor Vester die de beste jaren van zijn leven gaf voor de missie in Afrika en die al jaren sukkelt met zijn gezondheid gaat terug naar het moederhuis van zijn kloosterorde.

Beide pastoors kijken met plezier terug op hun tijd in het Land van Maas en Waal. Het was moeilijk, maar er is toch alle reden om tevreden te zijn. De parochies hebben allemaal nog steeds vele tientallen vrijwilligers die zich met hart en ziel inzetten voor de kerk. Er is een trouwe schare parochianen met hart voor de kerk. De kerkgebouwen zijn, of worden gerestaureerd, en de dorpelingen, kerkelijk of niet, ondersteunen dit.

De restauratie van de kerken van zijn parochies stond bij pastoor Stolk bovenaan op zijn agenda. Hier had hij alles voor over. Beneden Leeuwen bracht al Euro 250.000, bijeen. Het kan, zodra er een restauratiesubsidie van het rijk beschikbaar komt aan de slag. Boven Leeuwen werkt ook hard aan het binnenhalen van een subsidie voor hun kerk. Zonder steun van het Rijk is restaureren van deze rijksmonumenten onhaalbaar.

Het is het bisdom gelukt om, weliswaar in een nieuwe structuur, te zorgen dat de parochies de zielzorg krijgen die ze nodig hebben. Pastoor van der Maazen die de pastoor wordt van de parochies krijgt steun van twee jonge kapelaans en een diaken. Zijn streven is om te zorgen dat er in het weekend elke week een H. Mis gelezen kan worden.

Een fase van het Rijke Roomsche Leven wordt afgesloten, maar tegelijkertijd wordt een nieuwe ingezet. De parochies worden niet in de steek gelaten en kunnen blijven werken aan de toekomst. Hun kudde is in goede handen en dat doet de vertrekkende herders goed. Maas en Waal kan ze dankbaar zijn.