Koning Willem III, 135 jaar jong, spettert als nooit tevoren

Heb je net te horen gekregen dat je 27 ouder bent dan je dacht, durven ze ook nog eens te vragen of je een concert kunt geven. Hoe durven ze? Heel Nederland staat op z'n kop als er gewerkt moet worden tot het 67-ste jaar, maar Willem III moet op zijn 135-ste nog opdraven. Waar zijn we mee bezig?

De knoestige koppen van de eerste muzikanten. De hoepelmakers, boerenknechten, mandenvlechters en snotapen kwamen toen nog gewoon uit "Lauwe". Het zou nog 27 jaar duren voor het dorp gesplitst werd in een Boven en Benedeneind en het Boveneind er vandoor ging met het vaandel.  

Het was te merken. De muzikanten waren, begrijpelijk, in een rebelse stemming en dat lieten ze merken. Herman van Teffelen zal zijn eigen orkest niet herkend hebben. 

Van Colonel Bogey tot There is no business like showbusiness was het orkest niet te temmen. De noten rolden door de Rosmolen en het publiek genoot. Het leek alsof het orkest de herontdekte eerste 25 jaar jaar nog een over wilde doen. Niks geen oude grijsaard, naar de onbevangenheid en het enthousiasme van de jeugd. 

Vooral na de pauze zat de vaart erin. Tribute to Ray Charles. Big band allure! Fantastisch! Just a closer walk with thee met solist Ton van den Berg op de klarinet: fenomenaal! Ton ontlokt razend snel de mooiste noten aan zijn instrument en het orkest gaat de uitdaging aan. Met succes. Het enthousiasme spat er van af en de zaal laat zich meeslepen. Dit is muziek! Topklasse! 

Hier staat het: opgericht 15 augustus 1874. De minister weet er van, dus wat kunnen wij er tegenin brengen? Trouwens: de kleine lettertjes ontbreken niet, dus het moet wel echt zijn. 

Dan met Jeanette Hendriks een geweldig Window of Hope van Oletta Adams en als uitsmijter  There is no business like showbusiness in een geweldig arrangement van Naohiro Iwai. Als je  zoveelste jeugd nog zo vitaal is als die van Koning Willem 3 hoef je niet bang te zijn voor de ouderdom.

Rien Kolvenbach is de chroniceur van de avond. Vlot laat hij de historie van Willem 3 de revu passeren en zorgt dat de nummers van het jubilerende orkest de historie  onderstrepen.  We zeggen vlot, maar eigenlijk is het "te vlot", want zonder ingreep van de oplettende van Teffelen zou de pauze er zelfs bij ingeschoten zijn. Met zijn zwiepend dirigeerstokje vloog de dirigent op Rien af zoals de legendarische meester Blom dat deed bij een propjes schietende leerling. Geschrokken stopte Rien en gelukkig voor hem was Van Teffelen niet zoals Blom en hoefde hij zijn vingers niet te strekken voor een striemende zwiep met het stokje.

Chroniceur Rien Kolvenbach praat de avond vlot aan elkaar. Bijna "te vlot" als hij de pauze dreigt over te slaan. 

Overigens, en dat kenmerkt een echt groot orkest, Koning Willem 3 kan ook ingetogen spelen. De legendarische Cees Engels, die het orkest leidde rond de eeuwwisseling, was even creatief als vooruitstrevend. Het was hem gelukt om, nog voor het uitkomen van de film Pocohontas in Nederland, de muziek van deze tekenfilm te bemachtigen. Het orkest studeerde er zo'n beetje dag en nacht op om het voor het volgende PROM's concert onder de knie te krijgen. 

Helaas, Engels werd plotseling erg ziek en overleed nog voor de datum van het geplande PROM's concert. Ter gedachtenis aan Cees speelde het orkest nog eens de Pocahontas muziek. Precies zoals de componist het bedoeld had en Cees Engels het graag hoorde. Ingetogen, zoals het hoort bij een herinnering aan een oude vriend. Als je dat kunt, kun je echt spelen.

Een geweldige avond van het jonge 135 jarige orkest. Met zoveel elan kun je nog vele, vele jaren vooruit. We kijken al weer uit naar het PROM's concert van 2010 en de verassingen die we ongetwijfeld kunnen verwachten..

MaasWaalWeb, 13 december 2009