In het plan De Doorbraak dat vorige week gepresenteerd werd door de gemeente West Maas en Waal werden de drijvende woningen hierin gepresenteerd als iets bijzonders, maar in Beneden Leeuwen zijn drijvende woningen al sinds mensenheugenis niets bijzonders. 

Een beeld van de nevengeul De Strang met woonboten en gezicht op de kraanbaan van de Klef. Storend zijn de lange loopbruggen en 
de verticale, lange ankerpalen. Maar uiteindelijk toch nog wel aardig.

Vroeger, en ook nu nog, werden ze woonboten of woonarken genoemd, maar in het essentie zijn het gewoon drijvende woningen. In de Strang, een nevengeul van de Waal, hebben er altijd gelegen en door het plan De Doorbraak zullen er dus nog een paar bijkomen. 

Een bijzonder probleem vormen de grote verschillen in de hoogte van het water in de rivier. In de zomer kan het water zo laag wordendat de boten op de bodem komen van de zijarm komen te liggen. In de winter en lente, bij hoog water kunnen de boten vle meter hoger komen te liggen. Zelfs zo hoog dat de bewoners over de dijk kunnen kijken. Deze grote hoogteverschillen moeten opgelost worden door de loopplank naar de woonboten. Bij laag water lopen deze naar beneden. Om de helling van de loopplank bij laag water niet te steil te laten worden hebben veel woonarken, bv. bij de Strangkade, gekozen voor nogal lange loopplanken. Een praktische oplossing, vooral als je ook met een fiets naar de boot wil, maar niet zo mooi. Vroeger gebruikte men kortere loopplanken in combinatie met een trap. Werd het water hoger dan legde men de loopplank op een hogere trede van de trap. Dit kon men volhouden tot de bovenste trede op dijkhoogte.

Een beeld van de grote verschillen in waterpeil.
De foto links onder is genomen bij hoogwater en laat zien 
dat de bewoners van de woonboten over de dijk kunnen kijken. 
De loopbruggen liggen bijna horizontaal. 
Op de inzet rechtsboven dezelfde woonboot bij erg laag water. De boot liggen op de bodem van de Strang en de loopbruggen liggen veel steiler. Zouden de loopbruggen korter zijn dan zouden ze 
bij deze lage waterstand onbegaanbaar zijn. 

Een andere consequentie van de grote verschillen in waterpeil is dat de verankering vrij lastig is. Vroeger moest men bijna dagelijks het waterpeil in de gaten houden en afhankelijk van de verandering van het peil de ankerkabels vieren of innemen.  Nu is dit vaak opgelost opgelost door het gebruik van ankerpalen met een schuifconstructie in plaats van verankering met kettingen of staalkabels. Ook een praktische oplossing, maar eveneens esthetisch minder mooi.

We zijn benieuwd wat men bij de geplande woningen in het prestigieuze plan De Doorbraak gaat doen. Kiezen voor comfortabel wonen ten koste uitstraling kan eigenlijk niet in een dergelijk plan. Wie komt met de innovatieve, esthetische en betaalbare oplossing die hier nodig is?    

MaasWaalWeb,  28 oktober 2008