|
Verkiezingen
gemeenteraad 2010 We leven in koortsige tijden. Nadat eerst de Mexicaanse griep maar net ontsnapt zijn, was het vervolgens de Q-koorts die de krantenkoppen beheerste. Maar dat haalt het niet bij de koorts waarvan we nu het slachtoffer zijn; de verkiezingskoorts.
De uitwendige
verschijnselen van verkiezingskoorts zijn momenteel in elke
stad en dorp waar te nemen. De epidemie nadert zijn climax
op 3 maart. Deze ziekte kent verschillende varianten. Vorig jaar hadden we de Europese verkiezingen. De gevolgen hiervan zijn in het algemeen vrij mild. Een paar tamme poster op het gemeentelijke publicatiebord en een verdwaald foldertje in de brievenbus. Maar nu hebben we de verkiezingen voor de gemeenteraad. Dat is heftiger. Veel heftiger. Er wordt druk geplakt en de lantaarnpalen zijn plotseling erg in trek als multifunctionele dragers voor de meest fantastische posters. Deze koorts is ook niet zo onschuldig als het lijkt, te oordelen aan de opgewonden rode koppen lijsttrekkers en kandidaat-raadsleden. In tegenstelling tot de Mexicaanse griep en Q-koorts is bij deze uitbraak betrouwbaar te voorspellen wanneer het de epidemie eindigt. Op 3 maart is er nog een laatste stuiptrekking als de uitslag bekend wordt, maar daarna kunnen we er, behoudens wat oprispingen bij de coalitievorming, op rekenen dat de uiterlijke verschijnselen wel voorbij zijn. Ernstiger is dat er alweer een tweede golf verkiezingskoorts op komst is. De keer de Tweede Kamer verkiezingskoorts. Maar dit is toch meer een mediavariant die op het platteland niet zoveel last veroorzaakt. Radio, TV en krant zijn de belangrijkste dragers van deze variant en infecteren vooral Den Haag en Hilversum. De slachtoffers vallen vooral rond het Binnenhof en volgens sommige waarnemers hangt daar nu al een lijkenlucht. Geen goed voorteken want dat kan, naarmate de koorts heftiger wordt alleen maar erger worden.
Een kenmerk van deze koorts is dat de ziekteverwekkers elkaar aanvallen. Overplakken en afscheuren zijn hiervan de belangrijkste symptomen. Het eindpunt van deze variant is ook moeilijker te voorspellen. De naweeën, in de vorm van coalitievorming, kunnen maanden en maanden duren waarbij het niet uitgesloten is dat deze ook de slachtoffers gaan kosten. De lijkenlucht op het Binnenhof kan weleens en herfststorm nodig hebben om definitief te verwaaien. Vaak komt het niet voor, maar het is zelfs niet helemaal uit te sluiten dat er een tweede uitbrak van verkiezingskoorts vrij snel achteraan komt. Tweede Kamer verkiezingskoorts is een vervelende ziekte en de medische wetenschap, die op andere gebieden een grote vooruitgang geboekt heeft, laat het op dit punt helaas nog afweten. Het lijkt er zelfs op dat deze ziekte alleen maar ernstiger wordt, met vervelende bijverschijnselen als instabiele coalities, gebrek aan daadkracht, zwevende kiezers en splinterpartijen. Alleen de media jongens en meisjes varen er wel bij. Zij krijgen voldoende stof om zelfs de de komkommertijd te overleven. Zoals ons aller filosoof Johan Cruijf in zijn oneindige wijsheid gezegd heeft: "Elk nadeel heeft zijn voordeel." MaasWaalWeb, 22 februari 2010
|
