|
Gezellige, drukke Zorgbraderie in d'n Dulper |
|||||
|
Ineke Roos, manager van de vrijwilligerscentrale van de zorgstichting Voor
Mekaar heeft er nachtmerries van gehad. Dertig zorgaanbieders uitgenodigd
voor de eerste Maas en Waalse Zorgbraderie en dan geen bezoekers.
Verwijtende blikken en een doodse stilte in d'n Dulper. Maar de angst
blijkt voor niets geweest.
De Zorgbraderie is een echte braderie
waar zo'n beetje alles te vinden is. Het is gezellig druk en bij alle stands staan bezoekers en zorgaanbieders druk te praten. Er zijn veel bezoekers en ze blijven ook lang. Er is werk aan de winkel voor de standhouders want er zijn vragen genoeg. De Zorgbraderie is een gelukte innovatie en volgend jaar zal er weer een zijn. Dan in de gemeente Druten, maar dat maakt niet. Ineke kan tevreden zijn. Voor verschillende bezoekers is het een dagje uit. 's Morgens was er het mantelzorgcafé in het kader van de Dag voor de Mantelzorgers. Mensen die dag in dag uit, vaak volkomen anoniem, intensief voor iemand zorgen. Op deze dag krijgen ze de aandacht die ze verdienen en worden lekker verwend. Om de spanning weg te nemen die het werk op je legt is er gratis massage en je kunt even lekker laten verwennen door een pedicure. Ook belangrijk: je kunt ervaring uitwisselen en ontdekken dat je niet de enige bent die het er weleens moeilijk heeft. Daarna een lunch en 's middag naar de zorgbraderie. Een dagje om er echt helemaal uit te zijn.
Nog een laatste klant bij de stand van
VoorMekaar. Dit is ook het effect waar door Voor Mekaar naar gestreefd wordt. Zorg kan niet zonder mensen. Huishoudelijke hulp, hulp bij het aantrekken steunkousen of onder de douche en wassen zijn belangrijk. Maar ook regelmatige menselijke contacten: een alledaags praatje of je hart uitstorten over iets waarover je zorgen hebt zijn even belangrijk. Nu concurrentie in de zorg een feit is ligt er nog meer dan vroeger nadruk op efficiency. Even er bij gaan zitten voor kopje koffie en een praatje is er vaak niet meer bij. Hier ligt de taak van de vrijwilligers. Zij kunnen hier nog tijd voor vrij maken bij een kopje koffie. Dat helpt tegen vereenzaming en je verlaten voelen. Vaak zijn het de eigen kinderen die het doen voor hun oude vader of moeder. Prima, want dan is er ook de zo belangrijke vertrouwelijkheid. Maar vaak is dit onmogelijk. Kinderen wonen op een te grote afstand en krijgen het niet ingepast in hun drukke leven. Of je hebt nooit kinderen gehad of je overleeft je eigen kinderen. Dan blijven alleen vrijwilligers over om dit gat te vullen want betaalde hulp op dit punt is voor iedereen vrijwel onbetaalbaar. Gelukkig zijn er nog mantelzorgers, maar we moeten zuinig op ze zijn.
Voor taken die projectmatig zijn kun je in het algemeen wel vrijwilligers vinden. Een vrijwilliger strikken voor een klus is gemakkelijker en als het leuk gevonden wordt kun je ook nog eens met succes voor volgende klussen aankloppen. Blijft de zorg voor de diamantjes van het vrijwilligerswerk: de mantelzorgers. Zij verdienen extra zorg en aandacht. Niet alleen omdat hun werk onmisbaar is. Het is zwaar en als je niet uitkijkt kan de mantelzorger er zelf ook nog onder door gaan. Daarom is wat Ineke Roos en Voor Mekaar vandaag gedaan hebben een
innovatie. MaasWaalWeb, 11 november 2009
|
|||||