West Maas en Waal: Besluitschuiven breekt record na record

Op de Dag van Leeuwen is het "Open Maas en Waalse kampioenschap buikschuiven" een van de bekendste evenementen. Stoere knapen en kekke meiden maken de borst nat en proberen met een flinke schuiver eeuwige roem te verwerven. Gisteravond werd in het West Maas en Waalse gemeentehuis het besluitschuiven beoefend en sneuvelde hier het zoveelste record. De voltallige raad besloot dat er in de raadvergadering van volgende week het besluit over het Sport, Welzijns en Cultuurcentrum (SWC) van de agenda gehaald wordt.

Bij het buikschuiven is een flinke schuiver de weg naar eeuwige roem.

Feitelijk betekent dit dat het besluit over het SWC doorgeschoven wordt naar de behandeling van de begroting 2010 in november. De zoveelste "cliffhanger" in de soap waarin de besluitvorming rond het SWC langzamerhand ontaard is.

Het uitstel is het gevolg van een raadsbreed verzoek aan B&W om ruimte te scheppen voor het nogmaals opnieuw doorrekenen van de kosten van het SWC. Na de pogingen van adviseurs Janssen en Janssen en bureau Convisie, die nogal verschillende resultaten opleverden, mag nu een derde bureau, dat aanbood het gratis te doen, hier de tanden op stuk bijten. Begeleidt door een kleine afvaardiging van de raad, verantwoordelijk wethouder van Swam en één ambtenaar. Als dit geen zuinigheid uitstraalt weten we het niet meer.

B&W reageerden met weinig enthousiasme, maar ook zonder enige tegenstand. Dus wordt er de na de vakantie weer gerekend.

Bij de het buikschuiven gaat het om de grootste schuiver die gemaakt wordt. Maar waar gaat het om bij dit besluitschuiven? In de vergadering was eerder op de avond al gezegd dat je met cijfertjes alle kanten op kunt. Afhankelijk van waar je heen wilt kun je het zo mooi voorstellen dat het SWC een winstbron wordt of zo lelijk dat het kortste weg is naar onder toezichtstelling. Dus waarom aan de rijtjes getallen, nog weer een rijtje toevoegen dat, ongetwijfeld, ook weer omstreden zal zijn.

Over de echte problemen en oplossingen was niet zoveel te horen. In het Rondetafelgesprek van twee weken geleden was een van de discussiepunten de onzekerheid over de inkomsten van het SWC. Hoeveel gaat het Sporteon betalen? Doet het Sporteon sowieso nog wel mee? Wat zal het effect op de exploiteer- baarheid van de horecafunctie zijn als het Sporteon niet meedoet? Wat gaat er gebeuren met de ruimte die gepland is voor de sportschool als het Sporteon afhaakt?

Hoeveel gaan de gebruikers betalen betalen voor het gebruik van het zwembad en de dorpshuisfunctie. Waarom is er nog steeds niets gedaan aan het opzetten van een beheerscommissie die zorgt dat een SWC ook echt gebruikt zal worden waarvoor het bedoeld is. Die zorgt dat de leefbaarheid van de gemeente er door verbetert. Die zorgt dat de exploitatietekorten zo klein mogelijk worden.

Vragen die essentieel zijn voor het bepalen van de exploitatieopbrengsten en daarmee voor het bedrag dat de gemeente jaarlijks op moet hoesten.

Henk Mulders (CDA) vroeg na wat de aantekening van Ton de Vree (FD) betekende dat bij het opnieuw doorrekenen de bestaande uitgangspunten gehandhaafd moeten worden. De Vree was hier duidelijk in. Er moet uitgegaan worden van de wensen zoals gebruikt in de berekeningen door Janssen en Janssen en Convisie.

Allemaal mooi en wel, maar dat betekent dus dat nog steeds onduidelijk is wat de inkomsten van het SWC zullen zijn.

Wat is de zin van nieuwe berekeningen als er nog zoveel onduidelijk is? In de informatica zeggen ze over systemen: Garbage In, Garbage Out. in het het Nederlands is dit: Troep in, Troep Uit. Als je in een systeem onbetrouwbare gegevens stopt, dan zullen de resultaten die er uit komen ook onbetrouwbaar zijn.

Overigens begrijpen we het uitgangspunt van De Vree (FD) wel. Als je nu nog eens opnieuw gaat praten over de uitgangspunten, dan haal je nooit de behandeling van de begroting 2010 in november. Maar als je niet zorgt dat je betrouwbare gegevens hebt, zowel over de inkomsten als de uitgaven, dan blijft het: Troep In, Troep Uit. Zonde van tijd en moeite.

Wat er zou moeten gebeuren is dat nu eens door de hele raad klip en klaar aangegeven wordt waar men heel wil. Vindt men dat de gemeente goede centrumvoorzieningen nodig heeft. Zo ja: wat is dan nodig en wat hebben we er voor over.

Zo nee: wat dan? Opheffen van West Maas en Waal?
Gemeentelijke herindeling? Wat verwachten we hier van? Geen vage veronderstellingen, maar keiharde resultaten.

Samenwerking? Maar in het geval van samenwerking: hoever. Wat moet minimaal in de eigen gemeente blijven? En als men kiest voor gemeentelijke herindeling of samenwerking: wat zijn dan de harde eisen?

Gisteravond hoorden we van Henk Mulders (CDA): samenwerking is bespreekbaar, herindeling niet. Samenwerking alleen als het concreet voldoende oplevert voor West Maas en Waal.
Van René Cruijssen hoorden we: het zal er toch niet van komen dat we straks geen centrumvoorzieningen meer hebben. Dat mag niet gebeuren. Cruijssen (Lijst Cruijssen), die ook sprak namens Johan van de Hurk (Dorpslijst Beneden Leeuwen) en Mulders zijn helder. Maar verder horen we toch teveel gekissebis over stoeptegels, gras maaien en lichtknopjes. Teleurstellend. De kiezer verdient beter.

Ongeacht de keuze die men maakt is praten waarover men heen wil ook beter voor het functioneren van de gemeente. Gisteren is, in een tropische hitte, vijf uur gesproken over details. Kunnen er vijf of zes lantaarnpalen extra uitgeschakeld worden. Wie schakelt het licht in de sporthal uit. Raad en B&W deden beiden hun best om in deze en soortgelijke discussies hun beste beentje voor te zetten.

Gemeentehuis West Maas en Waal. Vijf uur in tropische hitte praten
over details. Van bermen maaien tot lantaarnpalen en
moties in eerste of tweede termijn.
Maar aan de essentie komt men nauwelijks toe.

Dames en heren: dit hoort niet bij het dualisme. Dualisme gaat over het uitzetten en uitvoeren van hoofdlijnen. B&W zorgt dat hoofdlijnen vastgelegd worden en efficiënt uitgevoerd. De Raad houdt in de gaten dat het echt gebeurt en dat het effectief is.

Het licht aan of uit hoort niet bij het dualisme en het hoort ook zeker niet bij de Perspectiefnota. Daar hoor je te spreken over waar je heen wilt. Over waar je wilt staan over drie jaar. Daar is men gisteravond door de discussies over details niet aan toegekomen.

Bij het buikschuiven op de Dag van Leeuwen gaat het over de grootste schuiver. Maar het streven van de raad en B&W kan toch niet zijn grote schuivers te maken.

Hier een goeie schuiver is leuk.
Maar dit gaan we toch niet in de raad en B&W doen.

Uitschuiven van een beslissing kan verstandig zijn. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Maar dit uitschuiven mag niet gebruikt worden om de echte keuzes te ontlopen. Over negen maanden zijn er verkiezingen en de burger heeft het recht op duidelijke keuzes. Wie gaan er voor een solide, leefbaar West Maas en Waal en wie voor een sterfhuisconstructie?

Klaag niet over een slechte opkomst bij de verkiezingen en de keuze van de verkeerde mensen als er door de burger geen duidelijke keuze gemaakt kan worden. Dan doe je de burger te kort. Die zal dan wel bepalen wie de grootste schuiver maakt.

Wat gebeurt is bij de laatste Europese verkiezingen heeft dit gedemonstreerd. Of het gebeurt bij de gemeenteraadsverkiezingen hebben de partijen in de gemeente zelf in de hand.