|
Begroting
West Maas en Waal 2010 |
|||
|
Je voelt je zo ziek als een hond en je krijgt van de dokter te horen dat het geen Mexicaanse griep is. Je voelt je nog steeds beroerd, maar het geeft toch opluchting. Die indruk maakte de West Maas en Waalse raad bij de behandeling van de begroting 2010. Opluchting dat het B&W gelukt is om de dreigende financiële catastrofe te ontlopen, maar nog steeds het rot gevoel dat de tijd toen de bomen nog tot in de hemel leken te groeien echt voorbij is.
Er was veel tijd vrijgemaakt voor de begrotingsbehandeling in het Gemeentehuis van West Maas en Waal, maar eigenlijk was er niet zoveel te bespreken. Een sluitende begroting stond centraal en B&W hadden daarvoor gezorgd. Wat overbleef was discussiëren over centrumvoorzieningen en wat details. Naast lof voor het college was er verder vooral veel "gedoe" om kleinigheidjes. De forensenbelasting en marktgelden een beetje omhoog om de forse verhoging van de hondenbelasting niet door te laten gaan. Het gaat soms maar om tientjes. Op een begroting van 45 miljoen, minder dan wisselgeld, maar als je al om vijf uur begonnen bent met vergaderen kun je het niet maken op te houden om half acht. Een gemeente besturen is belangrijk werk Dus werd de tijd tot 10.00 uur vol gemaakt met geharrewar over de wenselijkheid of onwenselijkheid van het lidmaatschap van de Business Club, het inzamelen van plastic afval en de roestige boottrailers langs de Maasdijk. Echte stof voor stevige discussies leverde het Sport Welzijns Centrum. Komt het er of komt het er niet? Wie in de begroting kijkt kan alleen maar tot de conclusie komen dat het er niet komt. Maar daarmee is het in de ogen van Karel Kalkers nog niet weg. Hij studeert, met instemming van de Raad, met een clubje nog op mogelijkheden om het te redden. Het is ook niet weg in de ogen van Rene Cruijsen. Twee jaar geleden besloot de raad om de OZB met 2% te verhogen en deze verhoging is nog nooit teruggetrokken. Daarentegen vindt Johan van den Hurk dat, om te beweren dat het er komt, je in wonderen moet geloven. Maar waarom zit dan Johan dan nog in het clubje dat de mogelijkheden om het SWC te redden bestudeert? Een soort gelijk dilemma vormt het standpunt van Rene Cruijsen. Waarom een pleidooi om de 2% OZB verhoging voor een sporthal terug geven, als je tegelijkertijd nog bij de mensen hoort die vinden dat het SWC er moet komen. We zullen hier maar ophouden. Maar zo praat je de avond wel vol.
Nu het SWC, om de begroting rond te
krijgen, in de ijskast gezet is "wat nu" alleen maar
actueler geworden. Het leidde tot verhitte discussies. B en W horen het gelaten aan. De grootste bedreiging voor een sluitende begroting vormde het te ambitieuze SWC. Door dat te schrappen en de buikriem een beetje strakker te zetten was het grootste lek al een heel eind dicht. En door de twee procent voor de sporthal niet te schrappen is het nog kleiner gemaakt. Het verdient niet de schoonheidsprijs, maar de twee procent eerst terug geven en meteen weer als een belastingverhoging in te voeren verdient dat evenmin. Of het nu komt omdat de bomen niet tot in de hemel groeien
of omdat je op te grote voet geleefd hebt: bezuinigen is nooit leuk. Maar
het is altijd nog beter dan op straat gezet te worden. Gelukkig zijn er nog ambities. Dat maken de discussies in de Raad wel duidelijk. Nu nog zorgen dat er een breder draagvlak komt en wensen en mogelijkheden realistisch op één lijn komen. Een leefbaar West Maas en Waal heeft goede centrumvoorzieningen nodig en die zullen er ook komen. MaasWaalWeb, 5 november 2009
|
|||
