Dag van de Dijk
IJsberen alleen nog in de dierentuin en Maas en Walers in het museum

Op de stand van TNO hangt een grote kaart, met in agressief rood een geblokte lijn door de Betuwe en een tweede langs de Maas door Brabant. Wat me het meest opvalt: de rest van Nederland in allerlei kleurige patroontjes , maar het gebied tussen de lijntjes is wit.

Ik zoek op de kaart. De geblokte lijn blijkt een Veilige Deltadijk 2100. Dus Maas en Waal, Bommelerwaard, Land van Heusden en Altena en zo verder tot de monding van het Haringvliet: alles buitendijks. Het  hele gebied tussen Maas en Waal één grote brede MaasWaalrivier. Dan heb je nog eens afvoercapaciteit! Laat het poolijs maar smelten. De laatste ijsbeer in de dierentuin en de laatste Maas en Waler in het museum. 

Dag van de Dijk
Een marketing happening die het Land van Maas en Waal 
er vast aan moet laten wennen dat het 
teruggegeven wordt aan de rivier.

Ik spreek een medebezoeker aan en vraag wat dit betekent. Maas en Waal, Bommelerwaard enz.  teruggeven aan de rivier? Maas en Waal een groot retentiebekken, met de dorpen herbouwd op terpen? De man stelt me gerust. Nee, er komt een retentiebekken voor de Rijn in de Millingerwaard en een bij Beers voor de Maas. Maas en Waal blijft zoals het was, met als het nodig is wat hogere dijken en hier en daar een nevengeultje en dan heb je het wel gehad. Hij weet het zeker. Dat is al zo beslist.

Ik ben er niet zo gerust op, want de kaart is heel helder. Bovendien is het een oplossing. Als door het broeikaseffect de zeespiegel stijgt en het klimaat verandert, waardoor door we meer regen krijgen, dan is dit eigenlijk de meest logische oplossing. Door de stijging van de zeespiegel wordt het verval tussen Lobith en de zee kleiner, terwijl door de extra regen het aanbod van rivierwater groter wordt.

Je kunt de dijken wel telkens hoger maken, maar dan verzuipen de Maas en Walers helemaal in het kwelwater. Het probleem oplossen met een nevengeultje is lapwerk dat even helpt en dan kun je twintig, dertig jaar later weer aan het werk en is het alleen maar nog moeilijker en duurder geworden. Maak dan de rivier echt breder en zorg dat er veel meer bergingscapaciteit is om de hoogste toppen af te vlakken. Je redt er de rest van Nederland mee en je hebt een oplossing waarmee je, zoals het hoort bij een echt Deltaplan, tientallen, zo niet honderden jaren vooruit kunt. 

Bovendien is het op de lange termijn ook nog eens de goedkoopste oplossing, want op dezelfde kaart staan grote stuwen bij Dordrecht en wordt het water via Hollands Diep en Haringvliet, die ook breed genoeg gemaakt worden, buitenom Rotterdam en de havens naar zee afgevoerd. Zet de kosten van pakweg honderdduizend woningen in het Rivierengebied tegenover de pakweg driekwart miljoen woningen in de Rijnmond,  de Rotterdamse haven en verwante industrie en de keuze is snel gemaakt.

Mijn medebezoeker wordt niet vrolijker van onze discussie en gaat op zoek naar een echte deskundige. Maar daar helpt evenmin. "Worden dit de nieuwe dijken" vraagt hij. "Ja" is het antwoord. "Waar moeten wij dan wonen?" is, op een al wat hogere toon, de volgende vraag waarop de deskundige antwoordt: "Je kunt je beter afvragen of je er dan nog wel wilt wonen."

Met dit antwoord vallen voor mij de stukjes van de puzzel op hun plaats. De Dag van Dijk is een marketing happening waarop wat er met het Rivierengebied gaat gebeuren verkocht moet worden. Nu begrijp ik plotseling het enthousiasme van de jongelui die de standjes bevolken. Wat nu nog een beetje pionieren is leidt regelrecht tot een topbaan bij de bedrijven die straks deze megaprojecten gaan uitvoeren.

Gigantische stormvloedkeringen en sluizen. Megaontzandingen om de terpen te bouwen voor Leeuwen Boven Kwel, Altforst op de Hucht en Alphen in de Maas. Bruggen  voor de A2 van Waardenburg tot Den Bosch en voor de A50 van Herveld tot Ravenstein. Prachtige villadorpen op de terpen  voor de happy-few en recreatieparken en campings voor de rest. Visitekaartjes waarmee de grote bouw- en baggerbedrijven overal in de wereld deuren kunnen openen om nog prestigieuzere en winstgevender projecten te verkopen. Hiermee kun je niet vroeg genoeg beginnen want de visitekaartjes moeten klaar liggen tegen de tijd dat de Missisipi, Ganges, Yangste en al die andere laaggelegen delta's bij je op stoep staan. Nederland Waterland met koning Willem Alexander als ambassadeur voor Bos Kalis, Ballast Nedam en de Bam, zoals vroeger zijn grootvader dit was voor Philips, Fokker en Verolme. De make-over van Hollands Glorie.

De de spiegeltjes en kralen van de missionarissen van de Nieuwe Tijd zijn buttons, boekjes en ballonnen. De boodschap van de Nieuwe Tijd 
die zich verspreidt op de wind. 
Een mooie symboliek.   

En die laatste Maas en Waler? Ach dat museum zal wel meevallen. Dat wordt waarschijnlijk een pretpark op een van de terpen waarin vast nog wel plaats is voor een authentieke Maas en Waalse klompenmaker. Een museumstuk dat klompjes maakt voor de Chinezen en Indiërs op hun "Europa in 7 dagen" tour. 
En als hij zich af en toe treurig of ontheemd voelt  kan hij naar de dierentuin om met de ijsbeer te mijmeren over hoe het ooit was en nooit meer worden zal.

Klik hier voor de kaart met de MaasWaalrivier

MaasWaalWeb,  28 september 2008