Open Dag Brandweer Dreumel

Het heet Open Dag Brandweer, maar het is veel meer. Natuurlijk zijn er de moderne brandweerwagens en andere brandweerspeeltjes, maar daarnaast zijn er ook ambulance, politie, BHV-opleiding en de Brandwondenstichting.

Kortom een scala aan hulpdiensten waarmee we in het gewone leven liever niet in aanraking komen omdat er dan iets goed mis is. Maar op de Open Dag was het goed om eens te zien wat ze doe, hoe ze het en doen, en niet in de laatste plaats: de mensen achter de loeiende sirenes.

Over belangstelling heeft men niet te klagen. Het is niet zo dat men kan zeggen dat deze dag heel Dreumel massaal uitgelopen is, maar er is een een gezellige drukte en overal waar wat te zien is staan de mensen in een grote kring rond de hulpverleners.

Dus kan men zien hoe te handelen als de vlam in de pan slaat en de afsluitkap ook al vlammen laat zien. Ik kom niet verder dan 112 te bellen, maar de hulpverlener laat koelbloedig zien hoe hij door koelbloedig de deksel op de pan te zetten het vuur dooft. Nog voordat ik verbinding met 112 heb! Zo simpel is het als je wet wat te doen.

Vlam in de pan. En nu?

Bij de ambulances demonstreert men wat te doen als iemand na een ongeval ogenschijnlijk levenloos op het asfalt ligt. "Wat moet je het eerst doen?" vraagt de ambulanceverpleger aan de toeschouwers. "Kijken of de pols nog klopt" zegt een van de omstanders. Fout! "Kijken of het slachtoffer nog ademt. Als iemand nog ademt klopt het hart ook nog." En als het slachtoffer niet meer ademt? "Dan ga je proberen om de ademhaling weer op gang te brengen. Met mond op mond beademing of ritmisch drukken op de borstkas. Het maakt eigenlijk niet zoveel uit wat je het doet, als je eerst maar zorgt dat de keel open is."

Vervolgens doet de verpleger voor hoe je de luchtweg vrijmaakt, mond op mond opmond beademt en door drukken op de borstkas de ademhaling weer op gang brengt." Het lijkt allemaal gemakkelijk, maar de enkeling die op uitnodiging van de verpleger zich er aan waagt roept na enkele seconden al: "Waar blijft die ambulance toch? Heeft er nu nog niemand 112 gebeld?" Het lijkt wel een realistische spoedcursus EHBO en dat is het eigenlijk ook.

De rustige stem uit de AED vertelt stap voor stap wat je moet doen om met de AED de hartslag weer in een normaal ritme te krijgen.

Mar er is meer. De AED, waar je tegenwoordig zoveel overhoort? Die is er ook en je mag hem ook proberen.
Been gebroken? Dan leggen we een spalkje. Geen gepruts met houten balkjes en rekverband dat altijd of te los of te strak zit, maar wat plastic dat nog het meeste wegheeft van een opgefrommeld plaszeiltje voor een peuterbedje. Na het aanleggen even een vacuümpompje en het hoopje plastic wordt een stevige spalk. Binnen enkele seconden ben je gespalkt en kun je met loeiende sirene naar het ziekenhuis voor verdere behandeling.

De enige die het wat minder druk heeft is de mevrouw van de brandwondenstichting. Zij vertelt dat mensen toch wel snel vergeten. De Nieuwjaarsbrand in Volendam is al weer bijna vergeten, maar vertelt de mevrouw, wij van zijn nog steeds bezig met de nazorg voor de slachtoffers. Niets is zo erg als serieuze brandwonden. Mensen zijn ook hardleers. De grootste oorzaak van brandwonden is nog steeds de kleuter die een pan soep van tafel trekt en daarna, niet alleen jaren aan het dokteren is, maar ook voor zijn hele leven getekend. Blijf opletten! De brandwondenstichting denkt al weer over nieuwe campagnes om ouders en oppas-oma's en opa's waakzaam te houden.

Het vacuümpompje heeft het opgefrommelde "plaszeiltje" in en stevige spalk veranderd. Nu de ambulance in en met loeiende sirene naar het ziekenhuis.

Een leerzame Open Dag en voor de kinderen ook de dag van hun leven. Dit is nieuw, spannend, opwindend. Terwijl ik met de mevrouw van de brandwondenstichting sta te praten, plotseling een loeiende sirene. Verschrikt stoppen we. De vlam in de pan demonstratie uit de hand gelopen? Een hartstilstand? Iemand uit de hoogwerker gevallen. Dan realiseer ik me dat op verzoek van een kind de ambulanceverpleger even eerder de sirene even aanzette. Dat werkt aanstekelijk en dit zal de reactie op een volgend verzoek van een kind zijn. Bijna een hartstilstand door een geintje. Een spannend dagje. Niet alleen voor kinderen, maar ook voor de ouderen. Waarom denken we toch ook altijd het slechtste?