Onderzoek accommodatiebeleid
Grootste wens Appeltern is een beetje gezonde groei

In Appeltern vraagt men niet om nieuwe, prestigieuze gebouwen. Waar men wel behoefte aan heeft zijn voorzieningen waarmee men kan voorkomen dat jongeren en senioren wegtrekken uit het dorp. Dus woningen geschikt voor de wat oudere senioren zodat ze hun oude dag in het mooie dorpje kunnen slijten en starterwoningen om de jongeren in het dorp te houden. 

Aan de hand van een vragenlijst moeten knelpunten benoemd worden. Vervolgens moeten mogelijke oplossingen benoemd worden die ook nog eens financieel haalbaar moeten zijn. Het wordt de deelnemers aan het onderzoek niet gemakkelijk gemaakt.

Deze woningen niet in de vorm van een project eens in de tien jaar, maar regelmatiger, om de paar jaar, in kleine projecten die passen bij de behoefte van het dorp. Want, zo zeggen de de deelnemers aan de bijeenkomst: "ons probleem is dat we nu al de voorzieningen die we hebben bijna niet rendabel kunnen exploiteren en dit probleem wordt alleen maar groter als de mensen wegtrekken en we nog kleiner worden." 

Een heldere analyse waarbij als uitgangspunt genomen is wat het dorp aankan. Nu vallen woningen niet onder de definitie van maatschappelijke accommodaties, maar wat heb je aan deze accommodaties als ze straks toch leeg staan omdat het dorp doodbloedt.

De overige wensen zijn heel bescheiden, maar daarom niet minder belangrijk. Bijvoorbeeld:

Wethouder van Swam

  • Een fatsoenlijk trottoir langs de Kerkstraat zodat de mensen die wat minder goed ter been zijn zonder ongelukken en natte voeten het dorpshuis kunnen bereiken.

  • Een buurtbusverbinding naar Druten. Voor bepaalde voorzieningen zoals bijvoorbeeld de CWZ-polikliniek en een betere busverbinding met Nijmegen moet je naar Druten.

  • Een honk voor de jeugd 12-20 jaar.

  • Meer ruimte om de De Schuur rendabeler te exploiteren zodat het voor de verenigingen beter haalbaar wordt het financieel sluitend te krijgen.

  • Wat meer samenwerking met voetbal- en tennisclubs in de omringende dorpen om knelpunten weg te werken. 

Niet bepaald zaken die veel kosten. De problemen zitten vaak ook niet in de financiële hoek. De buurtbus hangt niet op geld, dat is beschikbaar, maar op het werven van voldoende vrijwilligers. Een van de aanwezigen, die zich ooit aangeboden heeft als vrijwilliger deed uit de doeken dat dit probleem wel eens te wijten zou kunnen zijn aan de onhandige, ontactische manier waarop de werving van vrijwilligers aangepakt wordt. 

De samenwerking tussen de verenigingen ligt gevoelig en vergt veel takt en geduld. Begrijpelijk, want alle dorpen vechten voor het behoud van hun identiteit. Maar als het echt nodig is weet men elkaar te vinden en een bevredigende oplossing uit te werken.

Geconcentreerd wordt geluisterd naar de bespreking van van de knelpunten en oplossingen. Vaak met vurige betogen die de betrokkenheid met het dorp verraden en vaak met kritische vragen en opmerkingen uit de zaal. Een dorp met een heldere analyse dat oplossingen ziet en alleen maar stukje medewerking van de gemeente nodig heeft om ze te realiseren. 
Dat kun je niet in de kou laten staan.

Wethouder Bert van Swam kan geen redenen hebben om ontevreden te zijn. Appeltern geeft een heldere analyse van de knelpunten en komt met realistische, betaalbare oplossingen. Vrijwilligers houden nu al het dorp draaiend en zullen dit ook in de toekomst blijven doen. Hier ligt voor het gemeentebestuur een uitdaging: een dorp dat de oplossingen heeft en alleen maar stukje medewerking van de gemeente nodig heeft om ze te realiseren. Dat kun je toch niet in de kou laten staan.

Oh ja: men wil eigenlijk ook wel, zoals alle dorpen aan de Maaskant, een overdekt zwembad. Hoe konden we dat nu vergeten?

MaasWaalWeb, 27 februari 2009